Onze natuur snakt naar water. Vennen en waterlopen dreigen weer droog te vallen en het grondwater zakt snel en diep weg. Dit is anno 2026 helaas geen nieuw fenomeen; lange droogteperioden lijken het nieuwe normaal te worden. Dat blijkt ook uit de opvolging van grondwaterpeilen in onze natuurgebieden.

Onderstaande grafiek toont de evolutie van de grondwaterstanden voor een meetpunt in ons natuurgebied Marbelenven (Brecht). Sinds 2011 wordt het grondwaterpeil hier tweewekelijks gemeten in verschillende peilbuizen. Het opstarten van grondwatermonitoring gebeurde 16 jaar geleden reeds vanuit bezorgdheid over de verdroging van het gebied. In de eerste meetjaren bleek al dat het grondwaterpeil in de zomer vaak dieper wegzakt dan goed is voor de aanwezige kwetsbare natte heide. Vanaf 2018 zien we echter nog een opvallende verslechtering optreden. Sindsdien zakte het grondwaterpeil in de (na)zomer vaak nog (minstens) een halve meter dieper weg dan voorheen (rode aanduiding op de figuur). In de voorbije negen jaar waren er slechts 3 jaren (2021, 2023 en 2024) waarin de grondwaterstand niet zo extreem diep wegzakte. De jaarlijkse periode met de laagste grondwaterstanden lijkt bovendien ook telkens (veel) langer aan te houden in vergelijking met de jaren in het eerste deel van de meetreeks. Een bijkomende bezorgdheid is het optreden van droge winters (oranje aanduiding op de figuur). In die tijd van het jaar valt de verdamping door de vegetatie sterk terug en zorgen hogere neerslaghoeveelheden normaal gezien voor een stevige aanvulling van de grondwatervoorraden. Als die aanvulling niet of onvoldoende gebeurt, zoals o.a. de voorbije winter het geval was, zijn onze natuurgebieden onvoldoende gebufferd en extra kwetsbaar voor droogte tijdens het daaropvolgende groeiseizoen. Dat blijkt ook uit de meest recente peilmetingen in het Marbelenven. De zomer van 2026 is goed op weg om een nieuw diepterecord op te tekenen.